پیام رئیس دانشگاه

دانایی، خلاقیت و کارآفرینی
جهانی که پیش روی ما قرار دارد در آینده به چه شکل خواهد بود؟ این پرسش، ذهن هر انسانی را که شتاب و جنبش قرن بیست و یکم را درک کرده است به خود مشغول می کند، هرچند که نمی توان به درستی تحولات آتی را پیش بینی کرد ولی شواهدی که از مطالعات متعدد آینده پژوهان برمی آید مؤید این نکته اساسی است که آینده متعلق به سازمانهای پیش رو و انعطاف پذیر است. اکنون خطوط تولید کارخانه های بزرگ به سوی پاسخگویی سریع به تقاضاهای موردی مصرف کنندگان متمایل شده است و آن دسته از مراکز تولیدی که نتوانند این نیازهای مشتریان خود را به موقع پاسخ گویند باید عرصه را به رقبای خود بسپارند.
دانشگاه های آینده نیز از این تحولات به دور نیستند و باید بتوانند در عین حال که متانت و استواری یک نظام دانشگاهی و آکادمیک سطح اول را حفظ می کنند، در رفع نیازهای مختلف مشتریان خود نیز از آمادگی و انعطاف لازم برخوردار باشند. و به این خواسته ها احترام بگذارند.
دانشگاه ها باید بتوانند هم نیروی انسانی کارآمد و مورد نیاز بازار کار را آموزش دهند و هم به مرزهای دانش و تغییر در فن آوریهای موجود و در عین حال به خلق فن آوریهای نوین نیز اهتمام ورزند، به بیان دیگر این مراک از این پس نمی توانند فقط به آمار فارغ التحصیلان خود مباهات کنند بلکه باید کارآفرینی آنان را پس از پایان تحصیلات رسمی نیز مورد توجه قرار دهند. لذا می بایستی بر این نکته نیز تأکید کرد که به نظر می رسد دیگر عصر فارغ التحصیل شدن و به دنبال شغل گشتن به پایان رسیده است و از این پس موفقیت از آن کسانی خواهد بود که خود سرچشمه ایجاد شغل و تولید باشند.
بنابراین مسئولان دانشگاه ها باید بتوانند این مراکز را به محیط زندگی افراد نزدیک کنند و از مشارکت مردم در ساختن آینده استقبال نمایند.
با مروری کوتاه بر آنچه اشاره شد، ما نیز برآنیم که به حول و قوه الهی و به کمک همکاران محترم بتوانیم این دانشگاه را به عرصه ای برای کار و فعالیت در جهت ساختن آینده ای روشن برای خود و کشور عزیزمان ایران تبدیل نماییم.
دکتر فاضل لاریجانی